Geprikkeld door de natuur

Geprikkeld door de natuur

"Geprikkeld door de Natuur"

Binnenkort verschijnt onze eerste blog!

Recepten met Kweepeer

Kruidenverwerking & receptenPosted by Marc Fourier Mon, October 29, 2018 13:09:53

In opvolging van mijn vorige blog, kan je hier enkele receptjes met kweepeer terug vinden. Vorig jaar waren de kweeperen eerder zeldzaam te vinden, maar gelukkig is dat dit jaar wel even anders, en zijn ze overvloedig aanwezig. Ook nu nog worden kweeperen aangeboden en heb je nog even de kans om ermee aan de slag te gaan.

Doe je dit, vergeet dan zeker ook niet te genieten van de heerlijke geur die je keuken in korte tijd zal vervullen, en je instant gelukkig maakt. En deze magie zal alleen nog maar groter worden wanneer je een dag later, bijvoorbeeld kan genieten van je eigen "gouden" klompje op je boterham!

Kweepeerconfituur

Wat heb je nodig?

1,5 kg kweeperen (ongeschild)
1 kg confituursuiker (1 kg suiker op 1 kg fruit)
2 eetlepels citroensap
water
eventueel pectine of agar agar (indien het eindresultaat nog niet de gewenste dikte heeft)

Het nadeel van deze confituur is dat er met suiker wordt gewerkt, dus indien er iemand suggesties heeft om dit te vermijden, maar met als resultaat toch een lekkere confituur, hoor ik het graag!

Hoe ga je te werk?

Wie nog nooit een kweepeer van dichtbij heeft gezien of aangeraakt, zal wellicht merken dat de kweepeer is gehuld in een jasje van precies wel donzen haartjes. Ze zullen er niet zo blij mee zijn, maar voor aleer de kweeperen kunnen gaan genieten van een koude douche, zullen zij even van dit donzige jasje moeten worden ontdaan.

Dit doe je het best door over de kweeperen heen te wrijven met bv. een keuken-handdoek. Je zal zien dat de donzige haartjes verdwijnen als sneeuw voor de zon. Tijd om de kweeperen te spoelen onder de waterkraan, en ze nadien (met schil) te verdelen in 4 delen.

Om het nog wat makkelijker te maken hoef je zelfs het klokkenhuis met pitjes niet te verwijderen. Doe je dit liever wel, hou ze dan toch even apart om er later een Kweepeerpittengelmee te maken. Nog even de poepjes en hoofdjes van de kweeperen verwijderen, waarna het tijd is geworden voor de volgende stap.

Het volgende wat je doet is je delen kweepeer in schijfjes snijden van ongeveer 5 mm dikte. Vervolgens is het tijd geworden om je kookpot naar boven te halen.

Doe je kweepeerschijfjes in de kookpot en zet ze vervolgens net onder water. Voeg nog even de eetlepels citroensap toe, en breng dit aan de kook.... (geniet ook even van de lekkere geurtjes in je keuken). Laat dit dan nog even zachtjes doorkoken gedurende ongeveer 1,5 uur met het deksel op de kookpot. Hou er ook wel even rekening mee dat de kooktijd o.a. zal afhangen van de rijpheid van de peren en de dikte van de schijfjes.

Wanneer je merkt dat de kweeperen net niet uit elkaar lijken te vallen, is het tijd geworden om je kookpot van het vuur te halen.

Zet je kookpot nu op een min of meer frisse plaats en laat gedurende een nachtje (ongeveer 12 uur) rusten.

De volgende morgen....

is het tijd geworden om een vergiet (zeef) en neteldoek naar boven te halen om de kweeperen te gaan zeven. Doe de neteldoek even in het vergiet, giet er kokend water door, waarna het zeven kan beginnen.

Giet niet alles in één keer door het vergiet omdat het dan moeilijker zal zijn om het sap er goed te laten doorheen lopen. Maar giet er het best beetje bij beetje van de inhoud in je kookpot doorheen. Geef het sap even de tijd om er goed door te lopen, en knijp hierna met lichte druk de neteldoek uit. Zet er zeker niet teveel druk op zodat het sap niet troebel zal worden.

Dit herhaal je tot de kookpot leeg is.

Wat er nu nog rest is van het gefilterde sap dat je hebt opgevangen, 1 liter af te meten, en dit samen met de confituursuiker in een kookpot te doen. Los eerst de suiker op en laat dit mengsel dan goed aan de kook komen. Laat nog enkele minuten doorkoken (4à5 minuten) zodat je mengsel goed kan indikken. Als je de gewenste dikte hebt bereikt kan je de confituur in je potjes overgieten. Je kan dit ook even testen door even met een koffielepel wat van je mengsel op een bordje te doen. Even laten afkoelen en kijken of het resultaat voor jou stevig genoeg is. Zou dit niet zo zijn dan kan je eventueel nog wat pectine of een zakje agar agar toevoegen, maar meestal zal dit niet nodig zijn.

Nog even grondig afschuimen, waarna het tijd is geworden om de hete confituur in propere en gesteriliseerde potjes over te gieten. Keer ze om en laat ze goed afkoelen.

Hierna nog even een etiket aanbrengen, en vanaf hier is het enkel nog genieten....


Kweepeerpittengel

Wie al eens last heeft van een gevoelige huid, die gemakkelijk kloofjes durft te vertonen, en dit net nog iets meer gedurende de herfst- en winterperiode, zou eens een kweepeerpittengel moeten uitproberen. Misschien een raar idee, zal je misschien wel denken, maar nochtans een zeer goede hulp hiervoor.

Hoe ga je te werk?

Indien je bij het vorige recept je klokkenhuisjes uit je kweeperen hebt gehaald, dan kan je hiervan nu de pitjes gaan verzamelen. Heb je dit niet gedaan, dan haal je nu even de kweepeerpitten uit de peren. Vervolgens doe je de kweeperen in een potje en giet je er alcohol (bv. jenever) over, tot net boven de pitten. De volgende dagen zal je merken dat er zich een gel over de pitten vormt, die dus zoals ik al zei, een weldaad is voor kloven aan handen en voeten. Gebruik enkel de gel, en laat de pitten zitten in je potje.

Wanneer je ziet dat er bijna geen gel meer over is, overgiet je deze weer met je alcohol tot ze weer net onder staan. Aangezien er hier met alcohol gewerkt wordt, ook aan conserveermiddel, kan je deze kweepeerpittengel makkelijk een jaar, tot zelfs langer, bewaren.

Hou er wel even rekening mee dat alcohol kan prikken, zeker bij een gevoelige huid.

Wat je dan zou kunnen doen is i.p.v. alcohol, gewoon water te gaan gebruiken. Je past eigenlijk net hetzelfde toe als hierboven beschreven, maar je uiteindelijke gel zal natuurlijk niet zo lang bewaarbaar blijven, aangezien er hier niet met alcohol wordt gewerkt.


En wie nu nog niet genoeg heeft van de kweepeer, in al haar soorten en vormen, moet beslist eens een kijkje nemen bij nog een andere soort, de Welwezens.

Hebben deze laatste je nieuwsgierig gemaakt neem dan beslist eens een kijkje bij www.welwezen.be of www.debottelarij.be. Het lukt even niet om jullie met de link er meteen naartoe te loodsen, maar het is wel eens de moeite om even een kijkje te gaan nemen.

Geplaatst door Cindy Bex - Herboriste/kruidenverwerkster.








Over ooievaars en kweepeerbomen...

HerboristeriePosted by Marc Fourier Mon, October 15, 2018 17:07:13
Wie heeft vroeger niet het mooie verhaaltje te horen gekregen over de babytjes die door de ooievaar werden gebracht bij de geboorte van een broertje, zusje, neefje of nichtje.
En wij trapten er natuurlijk met zijn allen in want niets werd er aan het toeval overgelaten. Geboortekaartjes met de afbeelding van een ooievaar, met in zijn snavel een babytje gewikkeld in een doek... Ook nu nog zie je bij een geboorte vaak een mooie ooievaar staan bij het huis waar hij is langs geweest. Soms echte kunstwerkjes waar ouders, grootouders,... met veel liefde aan werken, om dit mooie en pril nieuwe leven te verwelkomen.


En dit brengt mij dan tot bij onze Kweepeer (Cydonia oblonga), die zo las ik, een ideaal geschenk zou zijn voor jonggehuwden. Want geloof het of niet, in Griekenland plantte vroeger de schoonvader een kweepeerstruik- of boom in de tuin van de jonggehuwden, in de hoop sneller grootvader te worden.
Ook al zou je kunnen denken dat dit misschien wel een beetje vergezocht was, de vorm van de kweepeer deed blijkbaar aan een baarmoeder denken. Maar het meest overweldigende zou toch de geur van de kweepeer zijn geweest, die als "bedwelmend" werd omschreven, en tot de nodige passie en romantiek zou hebben aangezet....

Maar toeval of niet.... als je even de wetenschappelijke benaming van onze Kweepeer (Cydonia oblonga) vergelijkt met deze van onze ooievaar (Ciconia ciconia), wat betreft schrijfwijze en uitspraak van het eerste deel in hun benaming, dan klinkt het enigszins wat vergelijkbaar.


(Wie interesse heeft naar de werking van de inhoudsstoffen in de kweepeer mag nog even verder lezen, anderen kunnen verder inpikken net onder de volgende foto)

Als belangrijke inhoudsstoffen bevat onze Kweepeer naast pectine en cellulose (vezels) o.a. ook nog slijmstoffen en tannines, deze laatste ook wel gekend als looistoffen.
Slijmstoffen komen voornamelijk voor in de zaden, en gaan wanneer zij in contact komen met water een soort van gel vormen. Je kan dit gemakkelijk zelf zien wanneer je kweepeer pitten onder een laagje water zet....net zoals je hetzelfde effect kan verkrijgen bij lijnzaad. Als je genoeg hebt gezien, gooi je gevormde "gel" dan zeker niet weg, want je kan dit heel goed aanwenden tegen kloofjes. Hoe je dit precies gebruikt kan je lezen in een volgende blog.

Hiernaast hebben slijmstoffen ook een verzachtende werking, aangezien zij een soort van beschermend laagje op de slijmvliezen (mond, keel, maag en darmen) vormen, waarbij de slijmvliezen bij beschadiging ook beter de kans zullen krijgen om te helen.
Bij diarree kunnen slijmstoffen o.a. prikkelende stoffen opnemen, overdreven peristaltiek afremmen en irritatie van het slijmvlies tegen gaan.

Looistoffen (Tannines) laten ons vooral denken aan de looistoffen die sinds lange tijden door de mens worden gebruikt om huiden te looien. In mijn opleiding als herboriste heb ik er vooral aan overgehouden dat tannines vooral een adstringerende (samentrekkende) werking hebben, waardoor zij eiwitten kunnen laten "neerslaan". Er worden met de eiwitten onoplosbare verbindingen gemaakt, waardoor bij een ontstoken slijmvlies met een overaanbod aan secreties (afscheiding van stoffen), een soort van oppervlakkige beschermlaag wordt gevormd. Met als gevolg dat het onderliggende weefsel makkelijker of beter kan genezen.

Eiwitten, belangrijk voor de mens zijn dit echter ook voor micro-organismen. Micro-organismen zoals bacteriën die in ons spijsverteringsstelsel terecht komen, en meer bepaald in onze darmen, zullen hier ook op zoek gaan naar hun "voedsel" om te kunnen overleven en zich bijgevolg te kunnen vermeerderen en ons net nog wat "zieker" te maken dan wij ons op dat moment al voelen. Ondermeer eiwitten dienen ook als voedsel voor deze bacteriën.
Maar aangezien tannines eiwitten gaan binden, gaan zij ook met deze eiwitten onoplosbare verbindingen aangaan, waardoor de bacteriën (om het simpel voor te stellen) eigenlijk zonder eten dreigen te vallen, met als gevolg dat zij minder goed zullen kunnen overleven. En dit in combinatie met o.a. het verhaal van onze slijmstoffen maakt dat onze Kweepeer kan toegepast worden bij diarree.
Misschien allemaal wat te simpel voorgesteld, maar hopelijk wel voor iedereen op deze manier begrijpbaar?
Ik herinner mij nog goed dat ik hier ooit een examenvraag over kreeg tijdens mijn opleiding tot herboriste...en dat ik eigenlijk bijna net dezelfde uitleg gaf, als ik zonet heb gedaan, met een positief resultaat als gevolg. Dan moet je het toch echt niet moeilijker maken, niet?


De vruchten worden niet rauw gegeten, maar wel verwerkt in allerlei gerechten zoals kweepeergelei- of siroop, en hebben dan ook een regulerende werking op de stoelgang.
Zelfs bij diarree kunnen kweeperen soelaas bieden, en vindt ik in lectuur ook wel terug dat kweeperen ideaal zijn om te gebruiken in de fruitpap, als babytjes last hebben van buikkrampen en platte stoelgang.
Dus in plaats van peperdure kraamcadeaus....geef eens een Kweepeerboom als geschenk, iets wat de laatste jaren toch al wel eens wat vaker wordt gedaan, een boom schenken als kraamcadeau.

In mijn volgende blog kan je bij kruidenverwerking enkele receptjes terug vinden.


Bronnen: Groot handboek geneeskrachtige planten - Dr. Geert Verhelst,
Compendium van rituele planten in Europa - M. De Cleene & M.C. Lejeune
Gekruid & geroerd - D. Houbrechts
Daniëlles kruidenomnibus - D. Houbrechts




Maak je eigen kruidenkussen

Kruidenverwerking & receptenPosted by Marc Fourier Mon, September 24, 2018 13:28:02
Vang de ontspannende kracht van de natuur in een kussen

Iedereen heeft al wel eens ooit het gevoel ervaren van rusteloos te zijn, en bijgevolg de slaap niet te kunnen vatten door allerlei muizenissen die in het hoofd rond spoken.
Uren lang wakker liggen, naar het plafond staren, van de ene zij op de andere draaien in de hoop dat Klaas Vaak toch stilletjes aan zijn intrede zal beginnen maken. Maar toch moeten vaststellen dat ondanks alle verwoede pogingen het inslapen echt niet lukt....
Zelf heb ik, tijdens deze onrustige periode, waarin ik mij momenteel bevindt en vaak ook moeite heb om de slaap te vatten, een oud gebruik uit de kast gehaald. Met naald en draad, restjes stof en de zalige geuren van gedroogde kruiden ben ik aan de slag gegaan met als eindresultaat een lekker geurend kruidenkussentje.


Op het idee kwam ik toen ik enkele weken geleden genoot van het plukken van hopbelletjes. Hopbelletjes die vroeger, ten tijde van de volksgeneeskunde, maar zeker ook door wetenschappelijke studies een kalmerende werking worden toegeschreven, en bijgevolg ook kunnen worden ingezet bij nerveuze rusteloosheid en (in)slaapstoornissen.
En dan ook terecht kwamen in de gekende "hopkussentjes". Doe hier nog andere werkzame kruiden bij, die een rustgevende en ontspannende werking hebben zoals bv. lavendel (Lavendula angustifolia), citroenmelisse (Melissa officinalis), passiebloem (Passiflora incarnata), lindebloesem (Tillia sp.), rozenknoppen- of blaadjes (Rosa sp.),... en je krijgt helemaal de ontspannende kracht van de natuur in een heerlijk geurend kruidenkussen.


Hoe ga je nu te werk?

Eigenlijk heb je er niet zoveel voor nodig...enkel wat engelengeduld als je zelf niet zo vaardig bent met naald en draad, maar gebruik maken van een naaimachine is natuurlijk ook mogelijk. Persoonlijk heb ik er alvast van genoten om zelf met naald en draad aan de slag te gaan, en om uiteindelijk ook nog tot de ontdekking te komen dat het naaien op zich mij eigenlijk rust brengt.

Maar goed, je eigen kruidenkussen maak je zo groot of zo klein als je zelf wil. Hoe groter, hoe meer stof je natuurlijk zal nodig hebben, net zoals de hoeveelheid aan gedroogde kruiden. Misschien heb je ook nog wel ergens stofresten liggen, of zelfs gedroogde kruiden die al een tijd over gebruiksdatum zijn, en misschien niet echt meer geschikt zijn om te gebruiken in een kruidenthee (infuus), maar nog wel goed kunnen dienen voor je kruidenkussen.

Aan de slag.

Zelf verkies ik om te werken met een binnenkussen, meestal uit dun linnen of katoen. Met daaromheen een buitenhoes van zacht linnen of katoen. Als afwerking kan je er eventueel voor kiezen om gebruik te maken van een rits. Voor het binnenkussen kan dit zeker handig zijn als je de kruiden na een bepaalde tijd zou willen vervangen door verse.
Het buitenkussen kan eventueel ook afgewerkt worden met knoopjes of een rits om het kussen te sluiten. Je kan hiervoor ook wel de nodige inspiratie opdoen op Pinterest!

Naast de nodige stoffen heb je ook nog een kruidenmengeling nodig voor het vullen van het binnenkussen. Kies hiervoor zeker kruiden met een rustgevende en ontspannende werking (zoals hierboven aangegeven), aangezien wij dit effect willen bereiken met ons kruidenkussen.

Als je zover bent, knip je de stof (2 delen) uit op de gewenste grootte. Eventueel kan je hiervoor een kartelschaar gebruiken om gemakkelijk uitrafelen van de stof te voorkomen. Vervolgens leg je de stof op elkaar en kan je dit eventueel nog vast zetten met kopspelden.
Naai nu de delen aan elkaar, maar laat een stukje open voor de vulling en keer eventueel binnenstebuiten. Tijd om je gekozen kruiden goed door elkaar heen te mengen en het binnenkussen hiermee op te vullen. Geniet tegelijkertijd even van de heerlijke aroma's die zich verspreiden met het mengen van kruiden. Wat je nu nog rest is de opening dicht te naaien (tenzij je met een rits hebt gewerkt).

Knip de buitenhoes op maat, leg de goede kanten op elkaar en naai vervolgens drie zijden dicht. Ik geef er persoonlijk ook de voorkeur aan om mijn buitenhoes zeker niet te groot te maken, het liefst nog maak ik dit iets kleiner van grootte dan het binnenkussen, om er zo voor te zorgen dat mijn buitenkussen straks goed is opgevuld.
Keer terug binnenstebuiten. Stop het kruidenkussen erin, naai de opening dicht, zet er een rits in of naai er knopen aan.
Proficiat! Je hebt nu een volledig zelf gemaakt kruidenkussen...niets boven "handmade".
En net zoals mezelf, rest het je nu enkel nog om even uit te testen of het werkt. Leg je kruidenkussen op of onder je hoofdkussen, lees ik in verschillende artikels, maar zeker in de buurt van je hoofd. Persoonlijk werkt het voor mij het best wanneer ik het gebruik op het hoofdkussen omdat door de druk van mijn hoofd en de lichaamswarmte de kalmerende, ontspannende en harmoniserende aroma's van de kruiden vrijkomen. Wanneer je nu het best de kruiden vervangt is ook voor mij nog even afwachten, maar persoonlijk zou ik aanraden van deze te vervangen wanneer ze geen geur meer afgeven. Kruiden zoals lavendel die vaak ook worden verwerkt in geurzakjes, en hun geur niet meer lijken af te geven, kan je even terug wat lichtjes kneuzen door met je handen op het zakje wat lichte druk uit te oefenen, waarna het zakje weer geur zal afgeven. Misschien is dit ook wel het proberen waard bij het kruidenkussen. En eventueel zou je ook nog enkele druppeltjes essentiële olie van lavendel op je kussen kunnen druppelen, maar gebruik dit eerder spaarzaam omdat dit toch wel een zeer geconcentreerd goedje is.

Zelf zou ik een kruidenkussen ook wel durven aanraden voor baby's en jonge kinderen die ook al wel eens onrustig zijn of stress ervaren, iets wat in onze huidige maatschappij toch zeker wel van toepassing is, en zeker toch ook op zoek zijn naar een plekje van geborgenheid in hun bed. Heel vaak heeft het omarmen van een pop of knuffelbeer voor hen een psychologisch en troostend effect....voegen wij hierbij nog de effecten die de aroma's van kruiden kunnen teweegbrengen dan kunnen baby's en jonge kinderen zeker baat hebben bij het gebruik van een kruidenkussen. Of geef je creativiteit de vrije loop en maak misschien een kruidenknuffel voor je kapoen.

Mijn kruidenkussen vertoeft al lang niet meer enkel op mijn hoofdkussen, maar heeft ondertussen ook de weg gevonden naar de slaapkamers van onze dochters die blijkbaar heel erg genieten van de geurige aroma's die vrijkomen, en zoals zij zelf zeggen, hun rustig maken.

Veel succes en hopelijk sweat dreams!

Cindy






Een toevallige ontmoeting met de Hop.

Op ontdekking door de natuurPosted by Marc Fourier Wed, September 12, 2018 15:37:38
Vandaag, tijdens een korte wandeling, op zoek naar wat innerlijke rust, was hij daar....de hop oftewel Humulus lupulus. De ene keer al liggend en/of hangend over een omheining, de andere keer zich klimmend en omhoog wurgend langsheen een meidoorn. Men zegt dan ook al wel eens "net zoals een wolf zijn prooi wurgt". "Lupulus" zou dan ook afkomstig zijn van "lupus" wat net zoveel betekent als "wolf".

Maar goed, vandaag kwam deze "wolf" geheel onverwacht en zeer rijkelijk op mijn pad terecht, en ik besloot dan ook om wat van deze mooi ogende hopbelletjes te plukken.
Meteen een test, want vroeger werd er wel eens verteld dat hoppluksters nogal eens last hadden van slaperigheid...want je weet het of niet, onze hop heeft ondermeer kalmerende en slaapwekkende eigenschappen. Dus als je als eens wat last hebt van zenuwachtigheid, rusteloosheid, spanning,... en hierdoor maar moeilijk de slaap kan vatten dan zou je voor het slapengaan 1 tas thee (infuus) kunnen drinken van gekneusde hopbellen. Je neemt hiervoor 1 eetlepel of 0,5 g gekneusde hopbellen per tas, overgiet dit met het aan de kook gebrachte water (enkele tellen laten afkoelen), en laat dit vervolgens 5 minuten trekken. Nog even afzeven en klaar!
Ben je nu niet meteen te vinden voor de smaak van deze thee dan kan je altijd nog wat andere kruiden aan toevoegen zoals bijvoorbeeld: een klein beetje Citroenmelisse (Melissa officinalis), Echte valeriaan (Valeriana officinalis) of Echte lavendel (Lavendula angustifolia),.... Let wel even op dat je spaarzaam omspringt met het toevoegen van lavendel om te voorkomen dat je blijft zitten met een zeepsmaak in je mond.
En als kruidenthee (infuus) nu toch niet echt je ding is, bestaat er ook nog zoiets geweldigs als een hopkussentje.
Hoe dat werkt kan je lezen in een volgende blog.


Te gast tijdens het Grote Vogelweekend

Op ontdekking door de natuurPosted by Marc Fourier Mon, January 29, 2018 17:57:11
Zondagmorgen, 28 januari 2018. Al vroeg uit de veren, even het zand uit de ogen wrijven en tijd nemen voor een ontbijtje, tijdens een toch wat koude ochtend vandaag.
Na het verdere ochtendritueel staat er aan tafel een toffe doos met A4-formulieren op mij te wachten...Onze nieuwe flyers van "Natuurprikkels" zijn er, maar dienen nog te worden voorzien van een plooitje hier, en een plooitje daarsmiley
Nog net op tijd klaar om straks mee op pad te trekken naar het Domein Kiewit te Hasselt.

Het is net middag geweest wanneer wij met gans ons gezin richting Kiewit rijden. Vandaag worden wij verwacht bij het Bezoekerscentrum van Natuurpunt Limburg Vzw, om er als vrijwilligers mee aan de slag te gaan tijdens het "Grote Vogelweekend". Van het kinderatelier "Vogelblije voederbolletjes" (een naam die onze jongste dochter had bedacht) hadden wij totaal geen idee of er al dan niet veel opkomst zou gaan zijn.
Natuurpunt Limburg had alvast voor het nodige materiaal gezorgd. Zelf telde ik al 40 yoghurtpotjes (een ruim aantal, dachten wij bij onszelf) bij elkaar, om straks een idee te hebben van het aantal kinderen die zouden zijn gepasseerd. Maar wat wij toen nog niet wisten was dat wij onze handen meer dan vol zouden gaan hebben.....

Om 14u trippelden de eerste creatievelingen vol enthousiasme het zaaltje binnen. Zij vonden het helemaal niet erg om met hun vingers in het water te zitten, gelatineblaadjes uit te knijpen, met de vogelzaadjes aan de slag te gaan...Meer nog, de meerderheid toonde zelfs interesse voor de informatie die zij meekregen. Met een beetje hulp herkenden de meesten zaadjes zoals het zonnebloemzaad, en mais was voor hen ook duidelijk herkenbaar als het voer van de kippen! Er werd ook wat getoverd...want onze allerkleinste tovenaars zorgden er op 1-2-3 voor dat het gelatineblaadje verdwenen was in het warme watersmiley, hocus, pocus, pats...en dat zelfs zonder toverstaf!


Het binnen trippelen verging al snel in een komen en gaan van grootouders, ouders en kinderen of kleinkinderen. Gelukkig had ik bij onze aankomst de verwarming al enkele graden minder gezet, maar toch had ik het behoorlijk warm. Vooral mijn beide wangen voelden aan als hete kooltjes, precies vapeurs, warmteopwellingen en ook onze stemmetjes kregen heel wat te verduren tijdens deze 2,5 uren.
Van de 40 yoghurtpotjes die ik bij aanvang had klaar gezet, bleef al snel niets meer over, maar gelukkig hadden wij er nog wel wat in de wachtrij.....Bakbloem, gelatine en vogelzaad geraakten uitgeput, maar gelukkig hadden wij zelf ook nog wat extra's voorzien en kon KoeVert ons nog wat bakbloem aanleveren. Toch wel opluchting op de gezichtjes wanneer Marc (mijn echtgenoot) met de verse bakbloem kwam aanlopen en de "Vogelblije voederbolletjes" tot een goed einde konden worden gebracht.

Uiteindelijk hadden wij een toch wel wat schrapende keel, was ons energiepeil toch wel wat naar beneden gezakt, maar zijn wij achteraf met een fijn en goed gevoel naar huis terug gekeerd. Wij hebben genoten van de aanwezigheid van ouders, grootouders en kinderen. Hebben weer een klein deeltje van onze passie voor de natuur met iedereen die er was kunnen delen, maar bovenal hebben wij zeer mooie reacties van jullie mogen ontvangen die dag. Reacties die toch wel bevestigen dat wij met ons nog vrij jonge bijberoep "Natuurprikkels" goed op weg zijn, en ons vooral een stimulans geven om dit verder proberen uit te bouwen in de toekomst!

Bedankt voor jullie komst, bedankt om ons in het Bezoekerscentrum van Natuurpunt Limburg Vzw een bezoekje te brengen, bedankt om samen met jullie (klein)kinderen en met ons aan de slag te gaan, en vooral ook bedankt om te zorgen voor jullie eigen "Vogelblije voederbolletje"! Nu is het weer even wachten tot het weer wat kouder wordt...en niet wanhopen....want geen vogeltje wil niet zeggen dat ze er niet zijn, of dat zij in de toekomst niet zullen komen. Wij deden er bij onze nieuwe woonplaats toch wel even over om de vogeltjes aan te trekken in onze tuin. Het eerste jaar was er bij ons ook wat wanhoop, het tweede jaar kwam er hier en daar al een vogeltje piepen, en ondertussen wemelt het van de huismussen, zitten er koolmeesjes, pimpelmeesjes, roodborstjes, en ook de vink mogen wij niet vergeten... Dus blijven volhouden en je tuin aantrekkelijk maken voor de vogels is hier de boodschap!

Misschien tot een volgende keer! Wij kijken er alvast naar uit!